Jaki jest najczęstszy typ ogona Shiba Inu?

Ogon zakręcony (maki-o) jest zdecydowanie najczęstszy. Jest wzorcem rasy i wyglądem, który większość ludzi sobie wyobraża, myśląc o Shiba Inu.

Czy ogon sierpowaty jest wadą u Shiba Inu?

Ogon sierpowaty jest dopuszczalny na ringu wystawowym, ale jest klasyfikowany poniżej ogona zakręconego zarówno w standardach NIPPO, jak i AKC. Nie jest to dyskwalifikacja, ale jest uważany za mniej pożądany.

Czy Shiba Inu z prostym ogonem może być wystawiana?

Nie. Prosty ogon (nobi-o) jest wadą dyskwalifikującą zarówno według japońskiego standardu NIPPO, jak i standardu AKC. Shiba z prostymi ogonami są zazwyczaj sprzedawane wyłącznie jako zwierzęta domowe.

Czy szczenięta Shiba Inu rodzą się z zakręconym ogonem?

Nie. Większość szczeniąt Shiba rodzi się z prostymi ogonami, a skręt rozwija się między 3 a 6 tygodniem życia. Ostateczny typ ogona można zwykle ocenić do 8 tygodnia życia.

Typy ogonów Shiba Inu: zakręcony, prosty i sierpowaty (ze zdjęciami)

Typy ogonów Shiba Inu klasyfikuje się jako zakręcony, sierpowaty lub prosty na podstawie stopnia skręcenia. Ciasno zakręcony ogon spoczywający na grzbiecie jest wzorcem rasy i najczęściej występującym typem, podczas gdy ogon sierpowaty zakrzywia się ku górze bez dotykania grzbietu, a ogon prosty zwisa. Na ringach wystawowych dopuszczalne są jedynie ogony zakręcone i sierpowate, przy czym preferowany jest ciasny skręt.

Shiba Inu jest znana ze swojego wyrazistego ogona, ale nie każda Shiba ma taki sam skręt. Rasę ogólnie dzieli się na trzy typy ogonów: zakręcony (ikoniczny ogon w kształcie pierścienia spoczywający na grzbiecie), sierpowaty (uniesiony łuk, który nie dotyka grzbietu) oraz prosty (naturalnie zwisający ogon). Spośród nich ciasno zakręcony ogon to klasyczny wygląd, sierpowaty jest akceptowany, ale mniej pożądany, a ogon prosty jest uważany za poważne odstępstwo od japońskich wzorców rasy NIPPO i AKC.

Ogon zakręcony (Maki-O)

Ogon zakręcony, po japońsku nazywany maki-o (巻き尾), jest charakterystycznym ogonem Shiba Inu. Zawija się ku górze i nad grzbiet, z czubkiem idealnie skierowanym z powrotem ku ciału. W obrębie tego typu hodowcy wyróżniają:

Pojedynczy skręt – jedna pełna pętla spoczywająca na lędźwiach.
Podwójny skręt – dwie pełne pętle, uważane za wysoce pożądane na ringu wystawowym.
Luźny skręt – miękki, otwarty skręt, który nadal dotyka grzbietu.

Sędziowie NIPPO preferują gruby, mocny, wysoko osadzony ogon z ciasnym skrętem i elastycznym czubkiem. Podwójny skręt jest często nazywany „idealnym" ogonem Shiba i częściej występuje u samców niż u samic.

Ogon sierpowaty (Sasumata-O)

Ogon sierpowaty, czyli sasumata-o (刺又尾), zakrzywia się ku górze w kształcie półksiężyca lub kosy, ale nie dotyka grzbietu. Może być noszony wysoko ponad kręgosłupem lub trzymany pod łagodniejszym kątem. W Japonii ten ogon jest dopuszczalny na wystawach, ale jest klasyfikowany poniżej ogona zakręconego. Ogony sierpowate częściej pojawiają się w niektórych liniach hodowlanych, szczególnie tych sięgających Shiba San'in z lat 30. XX wieku.

Ogon prosty (Nobi-O)

Prosty ogon, nobi-o (伸び尾), zwisa ku dołowi w naturalnej pozycji, podobnie jak u wilka lub większości innych ras szpiców. Jest najrzadszym z trzech typów ogonów Shiba i jest uważany za wadę dyskwalifikującą zarówno według wzorców NIPPO, jak i AKC. Z genetycznego punktu widzenia prosty ogon wskazuje na brak mutacji genu T-box, która wytwarza ogon zakręcony, więc ten typ jest recesywny w hodowli Shiba Inu.

Czy typy ogonów zmieniają się z wiekiem, nastrojem lub hodowlą?

Pozycja ogona może się zmieniać w codziennym życiu, nie wskazując na inny typ:

Zrelaksowana Shiba może pozwolić, aby zakręcony ogon opadł w pozycję sierpowatą lub nawet luźnego łuku.
Czujna lub pewna siebie Shiba zaciśnie skręt, czasami odsłaniając drugą pętlę.
Szczenięta często rodzą się z prostymi ogonami; prawdziwy skręt rozwija się między 3 a 6 tygodniem życia.
Szczenię z ogonem prostym (nobi) może się pojawić nawet u dwojga rodziców z ogonami zakręconymi, ponieważ gen ogona prostego jest recesywny.

Ponieważ typ ogona jest genetyczny, nie „poprawia się" z wiekiem, treningiem czy pielęgnacją. Shiba urodzona z ogonem sierpowatym zawsze będzie miała ogon sierpowaty.

Dlaczego typ ogona ma znaczenie we wzorcu rasy

Standard NIPPO z 1934 roku, który stał się podstawą każdego współczesnego wzorca Shiba Inu, wymienia ogon jako jedną z najbardziej definiujących cech rasy. Musi być gruby, mocny i wysoko osadzony. Sędziowie w Japonii są notorycznie surowi: piękny pies ze słabym ogonem przegra z bardziej przeciętnym psem z doskonałym ogonem o podwójnym skręcie. Na ringu AKC obowiązuje ta sama logika, chociaż wzorzec dopuszcza każdy ogon zakręcony lub sierpowaty, który jest wysoko osadzony i sięga do stawu skokowego, gdy zostanie opuszczony.

Dla właścicieli zwierząt domowych typ ogona rzadko ma znaczenie poza estetyką. Zdrowie i temperament są znacznie ważniejsze niż to, czy Shiba nosi pojedynczy czy podwójny skręt. Jeśli jednak kupujesz szczenię z potencjałem wystawowym, zapytaj hodowcę bezpośrednio o genetykę ogonów rodziców i poproś o zdjęcia ogona w wieku 6-8 tygodni, kiedy jakość skrętu jest najłatwiejsza do oceny.

Krótkie podsumowanie

Zakręcony (maki-o): wzorzec rasy, pojedyncza lub podwójna pętla nad grzbietem.
Sierpowaty (sasumata-o): dopuszczalny, zakrzywiony ku górze, ale nie dotykający grzbietu.
Prosty (nobi-o): wada dyskwalifikująca, zwisa w dół, cecha recesywna.

Niezależnie od tego, jaki typ ogona nosi Twoja Shiba, będzie on jedną z najbardziej wyrazistych części psa, służącą do komunikowania wszystkiego – od czystej radości podczas „Shiba 500" po słynny krzyk Shiba.