Κινδυνεύουν τα Shiba Inu από το φούσκωμα (GDV); Ένας οδηγός με τη συνδρομή κτηνιάτρου

Το φούσκωμα, κλινικά ονομαζόμενο γαστρική διάταση-συστροφή (GDV), είναι ένα από τα πιο τρομερά επείγοντα στην κτηνιατρική. Το στομάχι γεμίζει με αέριο και, στο στάδιο της συστροφής, περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του, διακόπτοντας τη ροή του αίματος και παγιδεύοντας αέρα. Χωρίς χειρουργική επέμβαση μέσα σε λίγες ώρες, είναι θανατηφόρο. Τα καλά νέα για τους ιδιοκτήτες Shiba: τα Shiba Inus δεν αποτελούν φυλή υψηλού κινδύνου για GDV. Τα κακά νέα: «χαμηλός κίνδυνος» δεν σημαίνει «κανένας κίνδυνος», και η ανεξάρτητη φύση του Shiba σημαίνει ότι ένας άρρωστος σκύλος συχνά θα προσπαθήσει να κρύψει τα πρώιμα συμπτώματα, οπότε ο άνθρωπος στο δωμάτιο πρέπει να είναι σε εγρήγορση.

Οι φυλές που πλήττονται συχνότερα είναι οι μεγάλοι, βαθύστερνοι γίγαντες: Great Danes, Standard Poodles, Weimaraners, German Shepherds, Boxers, Saint Bernards, Irish Setters, Gordon Setters και Basset Hounds. Ένα τυπικό ενήλικο Shiba ζυγίζει μόνο περίπου 8-10 κιλά με σχετικά μέτριο στήθος, που είναι ακριβώς ο σωματότυπος που βρίσκεται πολύ κάτω από τη στατιστική ζώνη κινδύνου. Ο δια βίου κίνδυνος για ένα Great Dane είναι περίπου 1 στα 4· για ένα Shiba, είναι πιο κοντά στο 1 σε αρκετές εκατοντάδες έως αρκετές χιλιάδες, ανάλογα με το κτηνιατρικό σύνολο δεδομένων που διαβάζετε. Με άλλα λόγια, το GDV είναι πιθανό, αλλά δεν πρέπει να χάνετε τον ύπνο σας όπως θα έπρεπε ο ιδιοκτήτης ενός Dane ή ενός Standard Poodle.

Παρ' όλα αυτά, ορισμένα Shiba Inus έχουν ελαφρώς υψηλότερο προφίλ κινδύνου και αξίζει να τα αναγνωρίσετε.

Παράγοντες κινδύνου που μπορεί να ισχύουν για ένα Shiba

• Ηλικία. Ο κίνδυνος GDV αυξάνεται απότομα μετά τα 7 έτη. Τα Shibas ζουν τακτικά 13-16 χρόνια, επομένως τα γεράματα είναι πολλά, και η εγρήγορση μετράει.
• Σχήμα στήθους. Ακόμη και εντός της φυλής, ένα Shiba με βαθύτερο, στενότερο θώρακα έχει μεγαλύτερο διαρθρωτικό κίνδυνο σε σχέση με ένα συμπαγές, τετράγωνο.
• Οικογενειακό ιστορικό. Ένας συγγενής πρώτου βαθμού που παρουσίασε φούσκωμα είναι ο ισχυρότερος μεμονωμένος προγνωστικός παράγοντας. Ρωτήστε τον εκτροφέα σας.
• Τρόπος σίτισης. Το να τρώει ένα μεγάλο γεύμα την ημέρα, να τρώει πολύ γρήγορα ή να τρώει από ψηλό μπολ σχετίζεται με υψηλότερο κίνδυνο σε μεγάλες φυλές και αποτελεί εύλογη προφύλαξη για κάθε σκύλο.
• Στρες ιδιοσυγκρασίας. Αγχώδεις ή φοβικοί σκύλοι παρουσιάζουν φούσκωμα πιο συχνά. Τα Shibas είναι διάσημα στωικά και ευαίσθητα στο στρες, επομένως τα ταξίδια, το boarding και οι καταιγίδες αξίζουν προσοχής.
• Σπληνεκτομή ή προηγούμενη εγχείρηση στην κοιλιά αυξάνει ελαφρώς τον κίνδυνο.

Τα πρώιμα σημεία: πώς μοιάζει στην πραγματικότητα το φούσκωμα

Το GDV δεν είναι διακριτικό μόλις ξεκινήσει, αλλά τα πρώτα σημεία μπορεί να παραβλεφθούν αν δεν γνωρίζετε τι να προσέξετε. Με τη σειρά εμφάνισης:

• Ανησυχία, βηματισμός, αδυναμία να ηρεμήσει
• Πρησμένη, σφιχτή ή εμφανώς διατεταμένη κοιλιά, ειδικά πίσω από τα πλευρά στην αριστερή πλευρά
• Μη παραγωγικός εμετός: ο σκύλος φαίνεται σαν να προσπαθεί να κάνει εμετό αλλά βγάζει μόνο αφρό ή τίποτα
• Σιελόρροια, γλείψιμο των χειλιών, σημάδια ναυτίας
• Γρήγορη αναπνοή και αυξανόμενος καρδιακός ρυθμός
• Αδυναμία, κατάρρευση, χλωμά ούλα καθώς εγκαθίσταται το σοκ

Εάν δείτε κοιλιά που διαστέλλεται και μη παραγωγικό εμετό μαζί, βλέπετε ένα πραγματικό επείγον. Μην περιμένετε, μην «δείτε αν περάσει», μην πάτε στον τακτικό κτηνίατρο αν προσθέτει πάνω από λίγα λεπτά. Πηγαίνετε στο πλησιέστερο εφημερεύον κτηνιατρικό νοσοκομείο και τηλεφωνήστε εκ των προτέρων ώστε να προετοιμαστούν για GDV κατά την άφιξή σας.

Τι να κάνετε αν υποψιάζεστε φούσκωμα

1. Σημειώστε την ώρα που ξεκίνησαν τα συμπτώματα· οι χειρουργοί τη χρησιμοποιούν για να προβλέψουν τη βιωσιμότητα του στομάχου.
2. Καλέστε την πλησιέστερη εφημερεύουσα κλινική ενώ μετακινείστε.
3. Μην προσφέρετε τροφή, νερό ή οικιακές θεραπείες.
4. Κρατήστε τον σκύλο ήρεμο και στα πόδια ή ξαπλωμένο στην πλευρά που φαίνεται πιο άνετη.
5. Περιμένετε ακτινογραφίες, γαστρική αποσυμπίεση, σταθεροποίηση και επείγουσα χειρουργική επέμβαση με γαστροπηξία.

Μια προληπτική γαστροπηξία, το καρφίτσωμα του στομάχου στο κοιλιακό τοίχωμα ώστε να μην μπορεί να συστραφεί, είναι μια συνήθης πρόσθετη επέμβαση για φυλές υψηλού κινδύνου και μερικές φορές πραγματοποιείται ταυτόχρονα με ωοθηκυστεκτομή ή ορχεκτομή. Για ένα Shiba, γενικά δεν συνιστάται ως αυτόνομη προληπτική επέμβαση, αλλά είναι λογικό να το συζητήσετε με τον κτηνίατρό σας εάν ο σκύλος σας έχει βαθύ στήθος, οικογενειακό ιστορικό ή πρόκειται να υποβληθεί σε αναισθησία για άλλο λόγο.

Πρακτική πρόληψη για φυλή χαμηλού κινδύνου

Επειδή τα Shibas είναι στατιστικά απίθανο να παρουσιάσουν φούσκωμα, η σωστή σίτιση συνήθως αρκεί:

• Χωρίστε το φαγητό σε δύο ή τρία μικρότερα γεύματα αντί για ένα μεγάλο.
• Χρησιμοποιήστε αργό ταΐστρα αν το Shiba σας καταβροχθίζει την τροφή.
• Περιορίστε την έντονη άσκηση για 60-90 λεπτά μετά τα γεύματα.
• Διατηρήστε τον σκύλο σας σε αδύνατη σωματική κατάσταση· η παχυσαρκία είναι τροποποιήσιμος παράγοντας κινδύνου.
• Γνωρίστε το φυσιολογικό σχήμα της κοιλιάς του σκύλου σας ώστε να εντοπίσετε έγκαιρα τη διάταση.
• Έχετε αποθηκευμένο στο τηλέφωνό σας τον αριθμό του πλησιέστερου 24ωρου εφημερεύοντος νοσοκομείου πριν τον χρειαστείτε.

Η ουσία: ένα Shiba Inu είναι από τις φυλές χαμηλότερου κινδύνου για GDV, και στατιστικά είναι πολύ πιο πιθανό να αντιμετωπίσετε ατοπική δερματίτιδα, εξάρθρημα επιγονατίδας, γλαύκωμα ή υποθυρεοειδισμό κατά τη διάρκεια της 13-16χρονης ζωής του σκύλου. Αλλά ο «χαμηλός κίνδυνος» είναι λόγος να είστε προετοιμασμένοι, όχι λόγος να είστε χα