Czy Shiba Inu są narażone na skręt żołądka (GDV)? Poradnik oparty na wiedzy weterynaryjnej

Skręt żołądka, klinicznie nazywany rozszerzeniem i skrętem żołądka (GDV), jest jednym z najbardziej budzących obaw przypadków nagłych w medycynie psów. Żołądek wypełnia się gazem, a w fazie skrętu obraca się wokół własnej osi, odcinając dopływ krwi i zamykając powietrze w środku. Bez operacji w ciągu kilku godzin jest śmiertelny. Dobra wiadomość dla właścicieli Shib: Shiba Inu nie są rasą wysokiego ryzyka GDV. Zła wiadomość: „niskie ryzyko" to nie „brak ryzyka", a niezależna natura Shiby oznacza, że chory pies często będzie próbował ukrywać wczesne objawy, więc człowiek w pokoju musi zachować czujność.

Rasy najczęściej dotykane to duże, głębokie olbrzymy: dogi niemieckie, pudle duże, wyżły weimarskie, owczarki niemieckie, bokserki, bernardyny, setery irlandzkie, setery gordon oraz bassety. Typowy dorosły Shiba waży zaledwie około 8-10 kg i ma stosunkowo umiarkowaną klatkę piersiową, co dokładnie plasuje ten typ budowy daleko poniżej statystycznej strefy zagrożenia. Ryzyko w ciągu życia u doga niemieckiego wynosi około 1 na 4; u Shiby jest bliższe 1 na kilkaset do kilku tysięcy, w zależności od tego, który zbiór danych weterynaryjnych czytasz. Innymi słowy, GDV jest możliwy, ale nie powinieneś tracić nad nim snu tak, jak właściciel doga czy pudla dużego.

Mimo to, niektóre Shiba Inu mają nieco podwyższony profil ryzyka i warto je zidentyfikować.

Czynniki ryzyka, które mogą dotyczyć Shiby

• Wiek. Ryzyko GDV gwałtownie rośnie po 7. roku życia. Shiba regularnie żyją 13-16 lat, więc lata starcze są długie, a czujność ma znaczenie.
• Kształt klatki piersiowej. Nawet w obrębie rasy, Shiba o głębszej, węższej klatce piersiowej ma większe ryzyko konstytucjonalne niż osobnik zwarty, kwadratowy.
• Historia rodzinna. Krewny pierwszego stopnia, który przeszedł skręt żołądka, jest najsilniejszym pojedynczym predyktorem. Zapytaj swojego hodowcę.
• Styl karmienia. Jedzenie jednego dużego posiłku dziennie, bardzo szybkie jedzenie lub jedzenie z podwyższonej miski jest powiązane z wyższym ryzykiem u dużych ras i jest rozsądnym środkiem ostrożności do zastosowania u każdego psa.
• Stres temperamentalny. Lękliwe lub bojaźliwe psy częściej doświadczają skrętu. Shiba są znane ze stoicyzmu i wrażliwości na stres, więc podróże, pobyty w hoteliku dla zwierząt i burze warto wziąć pod uwagę.
• Splenektomia lub wcześniejsza operacja brzuszna nieznacznie zwiększa ryzyko.

Wczesne objawy: jak naprawdę wygląda skręt żołądka

GDV nie jest subtelny, gdy już się rozpocznie, ale najwcześniejsze objawy mogą zostać przeoczone, jeśli nie wiesz, czego szukać. W kolejności pojawiania się:

• Niepokój, chodzenie tam i z powrotem, niemożność uspokojenia się
• Opuchnięty, napięty lub widocznie powiększony brzuch, szczególnie za żebrami po lewej stronie
• Bezskuteczne próby wymiotów: pies wygląda, jakby próbował wymiotować, ale wydobywa jedynie pianę lub nic
• Ślinienie, oblizywanie warg, objawy nudności
• Szybki oddech i przyspieszone tętno
• Osłabienie, omdlenie, blade dziąsła w miarę narastania wstrząsu

Jeśli widzisz powiększający się brzuch i bezskuteczne próby wymiotów jednocześnie, masz do czynienia z prawdziwym przypadkiem nagłym. Nie czekaj, nie „zobacz, czy przejdzie", nie jedź do zwykłego weterynarza, jeśli to dodaje więcej niż kilka minut. Udaj się do najbliższego szpitala weterynaryjnego całodobowego i zadzwoń wcześniej, aby mogli przygotować się na GDV po twoim przybyciu.

Co robić, gdy podejrzewasz skręt żołądka

1. Zanotuj czas wystąpienia objawów; chirurdzy używają tego do oceny żywotności żołądka.
2. Zadzwoń do najbliższej kliniki całodobowej w drodze.
3. Nie podawaj jedzenia, wody ani domowych środków.
4. Utrzymuj psa w spokoju, na nogach lub leżącego na boku, który wydaje się wygodniejszy.
5. Spodziewaj się prześwietlenia, dekompresji żołądka, stabilizacji i operacji nagłej z gastropeksją.

Profilaktyczna gastropeksja, czyli przyszycie żołądka do ściany brzucha, aby nie mógł się skręcić, jest rutynowym zabiegiem dodatkowym u ras wysokiego ryzyka i czasami wykonywana jest przy okazji sterylizacji lub kastracji. W przypadku Shiby generalnie nie jest zalecana jako samodzielny zabieg profilaktyczny, ale warto ją omówić z weterynarzem, jeśli twój konkretny pies ma głęboką klatkę piersiową, historię rodzinną lub jest poddawany znieczuleniu z innego powodu.

Praktyczna profilaktyka dla rasy niskiego ryzyka

Ponieważ Shiba statystycznie rzadko borykają się ze skrętem żołądka, rozsądne karmienie zwykle wystarcza:

• Podawaj dwa lub trzy mniejsze posiłki zamiast jednego dużego.
• Użyj miski spowalniającej jedzenie, jeśli twój Shiba pochłania pokarm.
• Ogranicz intensywny wysiłek fizyczny na 60-90 minut po posiłku.
• Utrzymuj psa w szczupłej kondycji ciała; otyłość jest modyfikowalnym czynnikiem ryzyka.
• Znaj kształt brzucha swojego psa w normie, abyś mógł wcześnie zauważyć powiększenie.
• Miej numer najbliższego całodobowego szpitala weterynaryjnego zapisany w telefonie, zanim będzie potrzebny.

Podsumowując: Shiba Inu jest jedną z ras niższego ryzyka GDV i statystycznie znacznie bardziej prawdopodobne jest, że w ciągu 13-16 lat życia psa będziesz mieć do czynienia z atopowym zapaleniem skóry, zwichnięciem rzepki, jaskrą lub niedoczynnością tarczycy. Ale „niskie ryzyko" to powód, by być przygotowanym, a nie powód do rozluźnienia. Poznaj objawy, zarządzaj karmieniem, a zrobisz już to, co najważniejsze.