10 zaskakujących faktów o Shiba Inu (o których prawdopodobnie nie wiesz)

Shiba Inu są znacznie bardziej fascynujące, niż sugeruje ich lisowaty wygląd. Te niewielkie japońskie psy to jedna z najstarszych ras do towarzystwa na świecie, niemal zniknęły z historii i po cichu zainspirowały globalny ruch internetowy, który dał początek kryptowalucie wartej miliardy dolarów. Oto dziesięć zaskakujących faktów, o których większość właścicieli i miłośników psów nigdy nie słyszała.

1. Nazwa dosłownie oznacza „pies z zarośli”

Słowo Shiba pierwotnie odnosiło się do krzewów zaroślowych w języku japońskim, a także do czerwonawego odcienia kojarzonego z ich liśćmi. Tak więc „Shiba Inu” może oznaczać albo „psa z zarośli” (犬, inu), albo „małego psa w kolorze zarośli” – w zależności od źródła historycznego. Tak czy inaczej, nazwa ma ponad tysiąc lat i wyprzedza epokę nowoczesnych wystaw psów o całe stulecia.

2. Trzy linie krwi uratowały całą rasę

Po II wojnie światowej Shiba Inu była niemal całkowicie wytępiona. Epidemia nosówki w połączeniu z wojennym niedoborem żywności zmniejszyła populację do krytycznego minimum. Rasę odbudowano z pozostałości zaledwie trzech regionalnych linii krwi: Shinshu Shiba (z Nagano – stanowiąca podstawę większości współczesnych linii), Mino Shiba (z Gifu, znana z grubych, stojących uszu) oraz San'in Shiba (z wybrzeża Tottori–Shimane, wnosząca mocny kościec i solidną budowę). Każdy żyjący dziś Shiba wywodzi się od psów uratowanych z tych trzech odmian.

3. Są oficjalnym japońskim pomnikiem przyrody

W 1936 roku rząd japoński ustanowił Shiba Inu Pomnikiem Przyrody (Natural Monument) zgodnie ze standardem NIPPO, wprowadzonym w 1934 roku. Jest to ta sama forma ochrony, którą objęte są historyczne świątynie i wiekowe drzewa. Eksport pierwotnego pogłowia był ograniczony, dlatego Shiba pozostawały rzadkością poza Japonią aż do końca XX wieku, a przez AKC zostały w pełni uznane dopiero w 1992 roku.

4. Znaczenia „urajiro” są wymogiem rasy

Kremowo-białe cieniowanie na policzkach, klatce piersiowej, spodniej części ciała i wewnętrznych stronach nóg Shiba nazywa się urajiro (裏白). Jest to obowiązkowy element wzorca rasy, a nie przypadkowy wzór kolorystyczny. Hodowcy często oceniają ogólną jakość częściowo po tym, jak czysto i symetrycznie prezentuje się urajiro. Psy ze słabym lub brakującym urajiro są surowo karane na ringu wystawowym, nawet jeśli pod innymi względami są doskonałe.

5. Shiba mają uroczy „załamanie” zwany Shiba Scream

Większość właścicieli Shiba tego doświadczyła: wysoki, niemal ludzki jęk, który wydobywa się, gdy pies jest nieszczęśliwy – z powodu kąpieli, obcinania pazurów, wizyty u weterynarza lub odmowy czegoś. Słynny „Shiba scream” to prawdziwa cecha rasy, a nie agresja. To dramatyczny wokalny protest, który brzmi znacznie gorzej, niż na to zasługuje sytuacja – i właśnie dlatego robi furorię w internecie.

6. Należą do najdłużej żyjących ras

Shiba Inu regularnie dożywają 13 do 16 lat, a wcale nierzadko zdarzają się osobniki, które przy dobrej opiece osiągają 17 czy 18 lat. Wśród rasowych psów o podobnym rozmiarze plasują się w ścisłej czołówce pod względem długowieczności. Wynika to częściowo z faktu, że rasa ma stosunkowo wąską pulę genetyczną, ale ważniejsze jest to, że były hodowane jako wytrzymałe psy myśliwskie do japońskiego górskiego terenu.

7. Mem „Doge” był prawdziwą Shibą o imieniu Kabosu

W 2010 roku japońska nauczycielka przedszkola, Atsuko Sato, opublikowała zdjęcie swojej Shiba Inu ze schroniska – Kabosu – siedzącej po turecku z lekko sceptycznym wyrazem pyska. To zdjęcie stało się memem Doge – a w 2013 roku zostało przyjęte jako twarz Dogecoina, jednej z dziś największych kryptowalut świata. Jedna Shiba Inu dosłownie zapoczątkowała kulturę memów wartą w szczycie miliardy dolarów.

8. „Wyrzucają sierść” dwa razy w roku niczym sezonowa eksplozja

Dwa razy w roku – zwykle wiosną i jesienią – Shiba zrzucają cały podszerstek w procesie, który właściciele nazywają „blowing coat” (wydmuchiwanie sierści). Kępy puszystego, białego podszerstka wychodzą garściami przez dwa do czterech tygodni. Profesjonalne narzędzie do usuwania sierści i codzienne szczotkowanie są w tym okresie praktycznie obowiązkowe, bo w przeciwnym razie dom zniknie pod warstwą futra.

9. Są Houdinim na czterech łapach

Shiba słyną z ucieczek. Potrafią wspinać się po ogrodzeniach z siatki, przeciskać przez szczeliny, które wydają się niemożliwie małe, kopać pod drewnianymi bramami, a nawet otwierać drzwi na zasuwę. W połączeniu z silnym instynktem łowieckim (wiewiórki, koty, drobna zwierzyna) oznacza to, że niezabezpieczone podwórko to w zasadzie zaproszenie dla twojej Shiba, by zniknęła na samotną przygodę. Zalecane jest ogrodzenie pełne o wysokości sześciu stóp z wkopaną podstawą.

10. „Shiba 500” to prawdziwe zjawisko

Jedno konkretne zachowanie ma swoją własną nazwę: „Shiba 500” – pełnym gazem, z merdającym ogonem, z wybijaniem się od ścian sprintem, który zdarza się najczęściej po kąpieli, podczas zabawy lub zupełnie bez powodu. Jest nieszkodliwe, przezabawne i stanowi klasyczny przykład uwalniania nagromadzonej energii u rasy, która wygląda spokojnie, a w rzeczywistości jest pełnym wigoru psem myśliwskim.

Krótkie podsumowanie

• Jedna z najstarszych i najmniejszych rodzimych japońskich ras szpiców
• Uratowana przed wyginięciem przez trzy regionalne linie krwi po II wojnie światowej
• Narodowy pomnik Japonii od 1936 roku
• Zainspirowała najpopularniejszego psa-mema w historii internetu
• Długowieczna, dramatyczna i zbudowana jak miniaturowy lis-czołg z doktoratem z ucieczek