Shiba Inu vs Alaskan Klee Kai: Pełne porównanie ras

Shiba Inu i Alaskan Klee Kai są często mylone na pierwszy rzut oka, ponieważ obie rasy to szpice z zakręconym ogonem, lisimi pyskiem i efektownym umaszczeniem. Są to jednak bardzo różne rasy pod względem pochodzenia, wielkości, temperamentu i wymagań pielęgnacyjnych. Poniżej znajduje się porównanie obok siebie, które pomoże Ci zdecydować, która z nich pasuje do Twojego domu.

Pochodzenie i historia

Shiba Inu jest jedną z najstarszych i najmniejszych rodzimych ras japońskich, której historia sięga tysięcy lat. Nazwa w przybliżeniu oznacza „pies z zarośli" i odnosi się do terenu, na którym polował na drobną zwierzynę. Rasa niemal wyginęła po II wojnie światowej i została odbudowana z trzech ocalałych linii krwi: Shinshu, Mino i San'in. Wzorzec NIPPO został sformalizowany w 1934 roku, a Shiba została uznana za japoński pomnik przyrody w 1936 roku. Do AKC została wpisana w 1992 roku.

Alaskan Klee Kai to współczesna amerykańska rasa opracowana w latach 70. XX wieku przez Lindę Spurlin na Alasce, która skrzyżowała małe psy typu alaskańskiego husky z syberyjskimi i amerykańskimi husky (a później także z liniami schipperke i american eskimo dog), aby stworzyć miniaturowego husky do towarzystwa. Rasa została uznana przez UKC w 1997 roku, ale nie jest jeszcze uznawana przez AKC.

Rozmiar i wygląd

• Shiba Inu: samce 35–43 cm, samice 33–41 cm. Masa ciała zazwyczaj 8–10 kg. Zwarta, muskularna, dobrze wyproporcjowana sylwetka.
• Alaskan Klee Kai: trzy odmiany wielkości — Toy (do 33 cm, poniżej 4,5 kg), Miniature (33–38 cm, 4,5–7 kg) i Standard (38–43 cm, 7–11 kg).

Obie rasy występują w kilku umaszczeniach. Shiba występuje w kolorze rudym, czarnym podpalanym, sezamowym i kremowym (kremowy jest wadą wystawową). Klee Kai występuje w kolorach czarno-białym, szaro-białym i rudo-białym, zawsze z wyraźnie zaznaczoną maską i symetrycznymi znaczeniami na pysku — to kluczowa cecha rasy.

Temperament i zachowanie

Shiba słynie z niezależności, kociego usposobienia i rezerwy wobec obcych. Została wyhodowana do samotnego polowania w górskim terenie, dlatego myśli samodzielnie i nie jest nadmiernie przywiązana do opiekuna. Do częstych cech należą „shiba scream" (głośny protestujący dźwięk), „shiba 500" — napady szaleńczego biegania — oraz silny popęd łowiecki w stosunku do małych zwierząt.

Klee Kai jest bardziej towarzyski i zorientowany na ludzi niż Shiba. Silnie przywiązuje się do rodziny i ma tendencję do częstego „rozmawiania" — wyje, piszczy i gada — zamiast wydawać charakterystyczny krzyk Shiby. Jest czujny i powściągliwy wobec obcych, ale zazwyczaj mniej uparty niż Shiba podczas szkolenia.

Obie rasy potrafią uciekać i wymagają solidnego ogrodzenia. Żadna z nich nie jest zalecana dla początkujących właścicieli, którzy oczekują łatwego w szkoleniu pupila.

Ruch i szkolenie

• Shiba Inu: 30–60 minut codziennego ruchu. Silny popęd łowiecki i niezależny umysł utrudniają naukę przywołania. Wczesna socjalizacja jest niezbędna, by złagodzić naturalną nieufność.
• Alaskan Klee Kai: 30–60 minut codziennego ruchu, w tym stymulacja umysłowa. Bardziej chętny do współpracy niż Shiba, ale wciąż inteligentny i podatny na nudę. Znany z płochliwości — wymaga starannej socjalizacji, by zapobiec reaktywności opartej na lęku.

Żadna z tych ras nie nadaje się do spacerów bez smyczy bez wcześniejszego intensywnego szkolenia.

Zdrowie i długość życia

Obie rasy są długowieczne. Shiba żyje średnio 13–16 lat, Klee Kai — 12–16 lat.

Najczęstsze problemy zdrowotne Shiby:

• atopowe zapalenie skóry (alergie skórne)
• zwichnięcie rzepki
• dysplazja stawów biodrowych (ok. 7,6% w badaniach OFA)
• pierwotna jaskra z zamknięciem kąta
• zaćma i PRA
• niedoczynność tarczycy

Zalecane badania CHIC u Shiby: OFA biodra, OFA rzepka oraz badanie okulistyczne CERF/CAER.

Klee Kai jest ogólnie zdrowy, ale odnotowano u niego:

• zwichnięcie rzepki
• problemy kardiologiczne
• dysfunkcje tarczycy
• młodzieńczą zaćmę
• przetoki wrotne wątroby (w niektórych liniach)

Ze względu na niewielką pulę genową Klee Kai przyszli właściciele powinni potwierdzić, czy hodowca wykonuje badania zdrowotne.

Pielęgnacja

Obie rasy mają gęstą podwójną sierść i mocno linieją. Należy spodziewać się:

• umiarkowanego linienia przez cały rok
• intensywnego, sezonowego wypadania sierści mniej więcej dwa razy w roku (wiosna i jesień)
• cotygodniowego czesania jako minimum, a w okresie wypadania sierści — codziennego
• żadna z ras nie jest hipoalergiczna

Cena i dostępność

• Shiba Inu (USA): 1400–2500 USD u renomowanego hodowcy, 3500–5000 USD za osobnika wystawowej jakości. Adopcja ze schroniska to zazwyczaj 300–500 USD.
• Alaskan Klee Kai (USA): średnio 1500–3000 USD, często więcej ze względu na niewielką liczbę hodowców i małe mioty.

Która rasa jest odpowiednia dla Ciebie?

Wybierz Shibę Inu, jeśli szukasz niezależnego, dumnego, spokojnego towarzysza i nie przeszkadza Ci pies, który nie będzie się narzucał obcym. Rasa ta odpowiada doświadczonym właścicielom, którzy cenią kocie usposobienie.

Wybierz Alaskan Klee Kai, jeśli chcesz mniejszego, bardziej towarzyskiego i „rozmownego" pupila o wyglądzie husky, ale w rozmiarze odpowiednim do mieszkania — i masz czas, by dokładnie go socjalizować.

Obie rasy wynagradzają cierpliwych, konsekwentnych właścicieli i stanowią wyzwanie dla osób oczekujących natychmiastowego posłuszeństwa.