Shiba Inu kontra Pomeranian: Pełne porównanie ras

Zarówno Shiba Inu, jak i Pomeranian to psy typu szpica o czujnym, lisim wyrazie, stojących uszach i gęstej podwójnej sierści, ale nie są wcale tym samym psem. Shiba Inu to japońska rasa myśliwska ważąca około 8-10 kg (samce 35-43 cm, samice 33-41 cm), wyhodowana do wypłaszania drobnej zwierzyny w górzystym terenie. Pomeranian to rasa z rodziny szpiców niemieckich, ważąca zaledwie 1,5-3 kg, wyhodowana z większych przodków ciągnących sanie i zamieniona w psa do towarzystwa. Ta różnica w wielkości, historii i przeznaczeniu odpowiada za niemal wszystkie różnice w zachowaniu, tresurze i dopasowaniu obu ras do domu.

Wielkość, budowa i wygląd

Shiba Inu to zwarta, muskularna rasa o zrównoważonej, atletycznej sylwetce i pewnej, niemal zarozumiałej minie, z której słynie. Umaszczenie to rude, czarne podpalane, sezamowe i kremowe (kremowe uważane za wadę wystawową), a u wszystkich występują wymagane kremowo-białe znaczenia urajiro na policzkach, klatce piersiowej i spodzie ciała. Ogon jest gruby i zakręcony nad grzbiet.

Pomeranian jest znacznie mniejszy i wygląda na delikatniejszego, z puszystą, niemal kłębkowatą podwójną sierścią, lisim pyskiem i małymi stojącymi uszami. Występuje w znacznie szerszej gamie kolorów, w tym pomarańczowym, kremowym, czarnym, niebieskim, merle i łaciatym. Nie ma wzoru urajiro, a jego ogon leży płasko na grzbiecie zamiast zwijać się w ciasny sierp.

Krótko mówiąc: Shiba wygląda jak miniaturowy pies pracujący; Pomeranian wygląda jak animowana pluszowa zabawka.

Temperament: powściągliwy kontra towarzyski

To największa różnica między tymi dwiema rasami.

• Shiba Inu: Niezależna, zdystansowana i samowystarczalna. Często opisywana jako „kociopodobna". Silny instynkt łowiecki, zwykle powściągliwa wobec obcych i nie jest rasą przytulanką. Wiele Shib woli być blisko właściciela niż na nim. Mocno przywiązuje się do rodziny, ale na własnych warunkach. Słynne dziwactwa to „shiba scream" (głośny, dramatyczny dźwięk protestu) oraz „Shiba 500" (nagłe szaleńcze bieganie po domu).
• Pomeranian: Towarzyski, wesoły i zorientowany na ludzi. Chce uczestniczyć we wszystkim, co robisz, zwykle przyjaźnie nastawiony do obcych i często daje to głośno znać. Pomy to klasyczne psy do towarzystwa: chętne do siedzenia na kolanach, szukające uwagi i wyczuwające emocje.

Jeśli chcesz psa, który zajmuje się sobą, lepsza będzie Shiba. Jeśli chcesz mały cień, lepiej pasuje Pomeranian.

Tresura i inteligencja

Obie rasy są inteligentne, ale wykorzystują tę inteligencję w zupełnie inny sposób.

Shiba jest bystrym rozwiązywaczem problemów, ale została wyhodowana do samodzielnego myślenia w górach, więc posłuszeństwo uważa za opcjonalne. Dobrze reaguje na pozytywne wzmocnienie, ale zamyka się w sobie wobec siły, a wielu właścicieli opisuje to doświadczenie jako „tresowanie kota". Przywołanie bywa prawdziwym wyzwaniem z powodu silnego instynktu łowieckiego.

Pomeraniany są również mądre i szybko się uczą, ale o wiele bardziej motywuje je pochwała i jedzenie. Łatwo uczą się sztuczek, dlatego często można je zobaczyć w treningu posłuszeństwa sportowego i sztuczek. Nauka czystości bywa nieco uparta, co jest cechą całej grupy toy, ale konsekwencja przynosi efekty.

Potrzeby ruchowe i styl życia

Shiba potrzebuje solidnej codziennej dawki ruchu: 45-60 minut spaceru plus czas bez smyczy na ogrodzonym terenie. To mistrzowie ucieczek i potrafią zaskakująco dobrze się wspinać i skakać, więc solidne ogrodzenie jest ważne. Bez wystarczającej aktywności się nudzą i niszczą.

Pomeranian potrzebuje znacznie mniej ruchu: zwykle wystarczą krótkie spacery i zabawa w domu, choć chętnie skorzysta z większej ilości, gdy ją zaoferujesz. To znacznie lepszy wybór do mieszkania i dla właścicieli, którzy nie są w stanie zapewnić długich codziennych spacerów.

Obie rasy mocno linieją dwa razy w roku, ale długa, gęsta sierść Pomeraniana łatwiej się kołtuni i zwykle wymaga szczotkowania kilka razy w tygodniu, natomiast krótsza, bardziej szorstka sierść Shiba jest łatwiejsza w utrzymaniu między linieniami.

Zdrowie, długość życia i koszty

Shiba Inu jest jedną z najdłużej żyjących ras, często dożywając 13-16 lat. Problemy zdrowotne, na które warto zwracać uwagę, to atopowe zapalenie skóry, zwichnięcie rzepki, dysplazja stawów biodrowych (ok. 7,6% według danych OFA), pierwotna jaskra z zamknięciem kąta, zaćma, PRA i niedoczynność tarczycy. Testy zalecane przez CHIC obejmują ocenę bioder OFA, rzepki oraz badanie oczu.

Pomeraniany żyją zwykle 12-16 lat i są podatne na zwichnięcie rzepki, choroby zębów (bardzo częste u ras toy), zapadnięcie tchawicy, łysienie X oraz problemy z sercem. Ich niewielki rozmiar sprawia, że są kruche w kontakcie z małymi dziećmi i większymi psami.

U renomowanego hodowcy Shiba Inu w USA kosztuje około 1400-2500 dolarów, a psy w jakości wystawowej do 3500-5000 dolarów. Pomeraniany od renomowanych hodowców kosztują około 1500-3500 dolarów, a linie wystawowe i „teacup" jeszcze więcej. Adopcja ze schroniska to zwykle 300-500 dolarów dla obu ras.

Żadna z ras nie jest hipoalergiczna. Obie mocno linieją dwa razy w roku.

Która rasa jest dla ciebie?

Wybierz Shibę Inu, jeśli szukasz cichego, atletycznego, niezależnego psa i jesteś doświadczonym właścicielem, który lubi psa z wyraźnym charakterem. Wybierz Pomeraniana, jeśli chcesz małego, towarzyskiego, czułego kompana, który rozwija się dzięki uwadze i łatwo przystosowuje się do życia w mieszkaniu. Rodziny z bardzo małymi dziećmi zwykle lepiej dogadują się ze stabilniejszą budową Shiba, ale każda z ras może pasować do odpowiedniego domu.